Złoty róg (czy ktoś w PSL go widział?)

Mieliśmy, chamy, złoty róg.

(Chłopi okazali się za mało szlachetni, szlachta zbyt chamska, inteligencja - mało inteligentna, kupcy zbyt zajęci pilnowaniem kasy, dziennikarze... w sumie było kilku bardzo dobrych, Żydzi - nie wiem, ale wiem, że jakoś sobie poradzą; tylko dzieci i młodzieży szkoda; z wyjątkiem tej, która głosowała za paleniem kota.).

Their finest hour (na nadwiślańskim piachu)

“Mam w dupie nadwiślański piasek*”, pomyślałem kilka tygodni temu. 

Polskę jako państwo można by zbudować na księżycu, gdyby w ogóle dało się ją zbudować. Mam gdzieś krajobrazy. Nie interesują mnie one jako Polaka. Co mnie interesuje w Polsce jako państwie to konstytucja – ta zapisana, zamazana czy też wciąż tworzona w sercach i intelektach pewnej grupy facetów. Jeśli jest dobra, stworzymy państwo na byle grudzie ziemi; jeśli jest zła – a jest zła – dajmy przynajmniej szansę następnym pokoleniom i wybierzmy się na dłuższy spacer po pustyni. „Tak, mam gdzieś mazowieckie sosny!”, prawie wykrzyknąłem na głos. 

Dzień czy dwa później nadszedł 15. sierpnia.





(*nie, dajcie spokój - to akurat jest mało śmieszne) 

Państwo-zombie

Polska jako państwo już nie istnieje. W jego granicach krązy i rozbija się od dawna państwo-zombie.


PS Wyjątkowo trafne jest też PiS-owskie 'para-państwo'. W PiSie - nawiasem mówiąc - jest całe mnóstwo kumatych, młodych 'działaczy', często o UPR-owskiej proweniencji, ale to za mało, żeby .... a! szkoda gadać.

Somewhere in L.S.

Somewhere in Lower Silesia 
(with BlackBerry Curve, 3Mpxl)

Kraj słabych mężczyzn

Jacyś faceci muszą teraz patrzeć na Polskę i mówić: "To jest kraj słabych mężczyzn. Zabierzmy go im; a potem zaopiekujmy się ich kobietami."

Our natural enemy

Gaylin and Tigger, her natural friend.

Picture clawed from mydreamsofdisney.com. (Satan is standing to Gaylin's left).

Our species* has no natural enemy. This suggests that our enemy must be of the super-natural type; which is what all decent religions teach, especially the true one. (There is nature and there is deep nature).

*or our genus, to be precise. I think homo sapiens is in a category of its own, not much to do with animals, especially with Tofik (more of the poor beast coming soon).

A good times religion

Mine is a religion of the good times.

And of a realisation that only one person can make the present good times go on, the past good times re-happen, the new good times come, and the hell and memory of the bad times go away.

Mystery (or the Divine things)

They are a mystery to us and so they'll continue, unless the Mystery Giver chooses otherwise. Because they are the divine things in us given by the Maker himself. We'll understand them only when we understand God. And this can happen not because we want so, but when He wants so.

(So prof. Gryganiec's hunch is right: it's Mysterianism to philosophers.)

A Flying Species

Our flying mind is our differentia specifica. And the flight will go on. (To be continued).


 Image: Dinsney?

United you stand, divided you fall

Don't mess with yourself. Don't reduce, don't materialise*, don't naturalise, don't functionalise. You're a person and the person is a supreme and sovereign whole. United you stand (or fly, to be precise), win, conquer and rule; 
divided you fall.

*I should add 'Don't idealise', but somehow at this stage I can't - I love the truth most, but I love Plato too much.

Sejm kontra Twoje dobro

Sejm wraca do "pracy". Sprawdźcie czy dobrze schowaliście portfel (i dowód wnuka).

Banda idiotów

Banda idiotów.

PS Banda kompletnych idiotów.

Nie zakładajcie komitetów.

(Na wypadek, gdyby ktoś wciąż chciał się nieodpowiedzialnie bawić w demokrację:)

Nie zakładajcie komitetów, palcie je!

Schowaj mu, do cholery!, dowód

Na wypadek, gdyby Polska - jako państwo - jeszcze wtedy istniała (na co nie zasługujemy), ktoś się wciąż nieodpowiedzialnie bawił w demokrację a po PO pozostał większy ślad niż zbankrutowane państwo i nie wszyscy jej dzisiejsi działacze dyndali na latarniach:

Babciu, zrób coś dla Polski: schowaj wnukowi dowód!

Jaki rząd, taki upadek

(Mini-kronika końca tego państwa)

Jaki rząd, taki upadek.

Nie wiem czy jest takie prawo, ale gdyby było, losy tej żałosnej ekipy potwierdzałyby je.

Obawiałem się przez moment, że upadek tego rządu zbiegnie się z upadkiem państwa. Choć Tusk & Co. tak sumiennie pacują nad tym upadkiem, z pewnością nie zasługują, żeby być świadkami tak ważnego symbolicznie wydarzenia, nawet jeśli będzie ono jedynie formalnym zarejestrowaniem oczywistego od dawna faktu.

Czy to zastem w ramach jakiegoś mądrego dziejowego prawa, czy też w wyniku głupiego przypadku (pewnie jednak to drugie - bardziej pasowałoby to do naszych anty-bohaterów), Platformersi nie rozbijają się o wojnę, międzynarodowy kryzys gospodarczy czy też na w pełni uzasadnionej ludowej rewolcie, lecz na drobnym, pospolitym oszuście, takim jak oni sami.


PS Któraś z gazet popularnych wygłupiła się dziś ze swoim wielkim nagłówkiem na pierwszej stronie: "Syn Tuska pracował dla oszusta." Nie jest to zbyt udana próba przyciągnięcia uwagi, gdyż nikt chyba  w Polsce nie spodziewał się niczego innego: syn Tuska jest synem oszusta, cała państwowa  administaracja pracuje pod wodzą oszustów i co drugi pracodawca w Polsce to oszust - zmuszony do łamania prawa - w interesie własnym, pracowników, ich rodzin i całego kraju - przez ten rząd i Sejm, oraz wszystkie poprzednie.

Abba

 

(kind of obvious, but) 

When we look around the universe, we find that among all the particles, molecules, bonds, sun-drenched combinations of generous helpings of various bonds, Italian dishes, metaphysical&liquid combinations of various bonds, French wines, objects (you won't go far without metaphysics, will you?), groups, groupings, political parities, mafias, cliques, coteries, gangs, POs, PSLs, systems, tax systems (inlc.the rare human ones and the popular inhuman ones), meta-systems, meta meta-systems, universals, meta universals, meta meta-universals, systems of universals, meta-systems of universals, meta meta-systems of universals something stands out: the person. No other body beats the person, no other thing compares to the person.

So there is one inescapable conclusion, which is the mother of all philosophical conclusions: the person is the daddy of the universe.









(The exegesis of Nothing Compares 2U is rather obvious and every person gets it, U2, don't you?, but anyway:

...

Nothing ...I said nothing 

can take away these blues (i.e. Weltschmertz)
'Cause nothing compares ...
Nothing compares to you

...
I went to the doctor (i.e. Naturalists, Materialists, Reductionist; there may be a slim chance for some functionalists if they get the function right)
Guess what he told me?
He said, girl, you better try to have fun
No matter what you do
But he's a fool ...
'Cause nothing compares ...
Nothing compares to you ...

I'm still working on the opening 'seven hours and fifteen days')

Charyzmat

Odkryłem mój charyzmat: wkurwiać wszystkich dookoła.

Wszystko jednak wskazuje na to, że muszę go rozwijać - gdybym wykorzystywał go intensywniej usłyszałbym o nim o innych.

She's fit! (Or is she?)

Boys assume that girls' souls are just like their bodies. Little do they know how much caressing, massaging and general work-out it may take to make the former as fit as the latter.

Die Autobahn to Hell

They are matter people, body people. Their focus on this world is frightening and at times disgusting. Their über-neat roads, towns and cars are unsettling.

When you enter Germany, your heart tells you: this is a soulless place fit for die Untermenschen.

Wyjechali i zostali

Wydaje się, że nie ma wyjścia i musimy się zrelaksować: żaden system nie jest doskonały.

Pamiętam czasy, kiedy nie było łatwo wyjechać z Polski na zagraniczne wczasy; teraz bywa równie trudno z nich powrócić.

(Z drugiej strony czy to nie brzmi jak sielanka: "Wyjechali na wczasy i tam zostali").

He is what it takes

Re: Putin v. some nutter Russian feminists

It takes a dick to suppress a pussy riot.

The Necessary Dream

Don't get distracted by contingent dreams, dream the necessary dream.

Man, know your limits! (The Universe)

There is Father knowledge and there is child knowledge. This may be the price for being children of such a grand Father: the Universe is all we'll ever get to know this side of death.

As for the rest - all those mind-boggling questions that become for so many the stumbling blocks on their way home - we have to make do with the knowledge that the Father knows; and our trust and love for the Father will have to help us live with it,  for ever.

A propos PSL, PO

Mówiąc o PSL:  PO jest jeszcze gorsza.

Większość tych pierwszych można wyłapać na polu, we wsi, w lokalnym chruśniaku, czasem w kościele; to drugie zarastwo rozlazło się po całym kraju; poza tym niektórym z tej bandy wydaje się, że nie są zwykłymi oszustami, lecz politykami, co w sumie daje bardzo nieciekawy psychiatrycznie przypadek.

(Gowin jest spoko).

Morality

Morality is about contact; it's a bonding exercise, it's an effort to hug - once you've hugged a tree, you're not likely to hurt it (unnecessarily).

Contact is primary, rules are secondary. Rules result from contact: once you've touched someone, you immediately know what's moral and what's not.

(I don't know how it works with women, but men will immediately know what I'm talking about: once you've made a bodily contact a woman, the whole of the relevant morality pops up in no time and stands right next to you telling you what to do and what not to do, just as if her parents were whispering good advice into the ear of their prospective son-in-law; priceless).

Morality

Morality is the death bed perspective.

(Para)Doxology

(Because there is nature and there is deep nature.) 

Joy in the face of death.

A Psalm

Lord,

I don't want to lose you, I swear.

Read me and let me read you, I beg.

You know I don't sing my fucking problems.

I sing his bloody solution.

The Fucker Has Gone

Lying on the morning bed, I suddenly realise that a sin* I haven’t been able to deal with for years is gone. On its own. I don’t know whether it’s just because of the nature of things/sins or because it has exhausted its possibilities with me, done all the damage and caused all the offence it was designed to do and walked away, smirking, with part of my soul.

All I know is that I can't do anything about it any more. And a powerful wave of regret overwhelms me: the chance to sort out that little fucker and show to someone I care about that I do care has gone, for ever.

* not the one you think (which doesn’t necessarily mean that I haven't dealt with … oh, never mind: I'm not gonna discuss masturbation here; and least not now).

(It's just struck me: ture, I can't do anything about it, but I can do somethingwith it).

I swear I don't care

The careful reader of my blog may have noticed my recent weakness for the most famous English word, after ‘LOVE'. I have noticed it, too. Let’s call this The Fucking Period in my blogging. 

I am conscious that it may – and probably should – cause offence with many of my readers (around 30 last week; plus Oscar and Philip), but after some careful, albeit short, consideration I decided that I don’t fucking care.

Healthy irony

I take my mom to a bunch of local doctors in preparation – as it's about to turn out – for a major heart operation. She does a little of very slow walking while I do a lot of running. 

Because it all takes place in a neat, compact post-German town at some point we decide to part ways and I carry out this embarrassing fuss about the body (comforting myslef that one can look at it as a little tribute to the soul) on my own, having left her somewhere in the local shade.

“Isn’t it ironic?”, it strikes me when I'm on my way between two health-care establishments, “A completely healthy guy*, is doing all the running between the doctors, labs and chemists’ while the person who is actually ill relaxes on a bench in the park?”

*from what I see, but who knows - there may be a bunch of invisible little fuckers, direct descendants of Adam and Eve’s sin, wreaking deadly havoc in my entrails even as I speak.

Nip the fucker in the bud

An elderly lady (my mom; but to give this post a slightly more universal air, I’ll refrain from naming names) runs (or rather slowly walks) into a slightly younger old acquaintance. The younger woman rejects reassurances that her age doesn't show. 

How can I not look old after I lost A.?”, she asks in a subdued voice.

I didn't know that one of her daughters was killed by cancer (direct descendant of Adam and Eve’s sin) a few years ago. “One must to accept such things", the first woman sounds as if she was saying something wise. “No!”, I but in, “Never agree to death!” The look the women give me suggests that they may not be willing to join the avantgarde of the anti-death squad I belong to, but generally they seemed sympathetic to its efforts. 

“Sometimes I believe there is hope for us to see each other again one day…”, sighs the other woman. “Bank on it!”, I say. We part our ways then, so I don't have time to add: "Nip the fucker in the bud, intellectually. The first deadly blow must come from the mind!"

Polska wersja

Polski rock  jest intensywny. Wydaje się, że muzycy traktują go poważnie jak życie. Niektóre kapele grają tak, jakby od ich muzyki zależał świat (i tak ponuro jakby czuły, że go nie uratują).

W sumie polski rok jest jak rock brytyjski, wersja bez talentu.

PS Mignął mi gdzieś plakat zapowiadający „Męskie Granie”.  Jeśli ktoś deklaruje, że będzie … jest coś niemęskiego w takiej auto-delkaracji…

Czy kogoś kurwa kompletnie pojebało??

Dzień pracowników urzędu skarbowego*?? W Polsce???

Komuś zupełnie odbiło. Przecież taka prowokacja może się skończyć tym, że urzędy skarbowe będą płonąć akurat w ten jedyny dzień, w którym ich podpalenie jest pewnym faux pas.

(Mam nadzieję, że Kościół umył od tego ręce... cholera - mam złe przeczucia; nawet nie chcę sprawdzać... ale oczywiście nie trudno się domyślić kto jest tych patronem tych darmozjadów/szkodników... pomodlę się do niego w osobnym wpisie - nie śmiem umieszczać imienia św. Ewangelisty w sąsiedztwie moich bluzgów.) 

*Podobno wczoraj czy przedwczoraj; komentuję dopiero teraz, gdyż właśnie wróciłem z długiego uspokajającego spaceru z pochodnią w ręce.

There's no escaping from man

Niekumaci tłumaczą niekumatym posunięcia niekumatych (ale pazernych) – taka refleksja musi nasunąć się (po raz kolejny) każdemu, kogo choćby tylko musnęły komentarze polskich mediów mające na celu wyjaśnienie polskim wyborcom istotę rzekomego problemu nepotycznego związanego z postawionym dość nisko w systemie synem nowego ministra do spraw polnych kombinacji finanowych, dzięki którego wsparciu jego ojciec wcale nie otrzymał stanowiska. 

Problemu jak już moi – dla odmiany kumaci - odbiorcy widzą w ogóle nie ma. Nepotyzm nie polega na samym układzie stanowisk, lecz na jego nadużywaniu. Interpretując nepotyzm jako każdy potencjalnie korupcjogenny układ stanwisk, możemy sobie równie dobrze od razu strzelić w głowę. 

(Zdaję sobie sprawę, że w tym wypadku mówimy o PSL. Tym bardziej jednak problem nie istnieje: PSL gwarantuje korupcję bez względu na powiązania stanowiskowe. Jeśli jeden gość, który miał kiedykolwiek cokolwiek wspólnego z PSL pracuje na Marsie a inny gość, który miał kiedykolwiek cokolwiek wspólnego z PSL pracuje na Neptunie, na Wenus nie doliczą się czegoś. Jeśli jeden gość z PSL pracuje na kasie w Tesco, a drugi - którego ten pierwszy spotkał choćby raz na jakimś partyjnym raucie - jako kelner w McDonaldzie, z toalety na basenie miejskim znika regularnie mydło i  papier toaletowy*.)

Całe zamieszanie wydaje się natomiast wynikiem dwóch innych problemów:

1.   dziennikarze są zwykle jeszcze mniej kumaci niż przeciętny odbiorca ich komunikatów.

2.   Zdegenerowany system szuka w sztucznych i sztywnych regułach ratunku przed swoimi zdegenerowanymi pracownikami; co dla degenerujących się i zdegenerowanych systemów jest tak typowe, jak i nieskuteczne. Ogólna zasada, że nie ma ucieczki przed człowiekiem jest także prawdziwa dla systemów politycznych. 

Executive summary: Systems cannot escape people, nor rules can mend people (although they can facilitate the mending). A system that depends on rules more than on people is in for a big disappointment. When I lived in the UK I watched with sadness how the abilities, skills and wisdom of competent men of integrity were waylaid and wasted for the sake of statute-interpreting and enforcing, how the British state turned potential inspiring vision enforcers into boring statute enforcers.

by użyć delikatniutkiej, malutkiej hiperboluni

*

Human book-keeping

Nearly three decades on, I’m watching a couple double-check the accounts, notch things up on the bedposts, look up currency rates, do some big time hedging, conduct some commodity swaps and scrupulously and dependably pay each other the wages of their respective original sins (which are the wages of the death of their relationship).

So don’t ever blame the Lord, because all it takes to destroy a paradise is one sin and human book-keeping.

Mythologise

Our nation’s relationship with the Warsaw Uprising is a mixture of analysing, glorifying and an intellectually painful combination of the two. But if you analyse, you condemn and if you glorify, you're wrong. So the Uprising should simply be mythologised.

(Around the time of the previous anniversary I talked to a man who remembered the Rising and nearly took part in it - some organisational shortcomings, to put it mildly, at its beginning prevented him from doing so. "What did people say before it all start?", I enquired. "Complete lunacy", he replied straight away.


I've learnt recently that a fellow Obsendorfer used to live in Warsaw and remembers the event, he was twelve at the time. We've met a few times and talked a lot. He mentioned his cousin whom he watched doing some shooting practice in Bielanski Forest in the summer of 1944. The other boy was 16 and got killed in the Uprising. His name was Rysiek Sikora.

A few weeks ago I was standing outside an up-market off-licence in Warsaw, quite close to where the Uprising started, studying the label of an unfamiliar Cognac. A stranger stopped by and made a remark about another kind of spirit that came from the other end of the continent, or the world in many respects. 


From Russian vodka we swiftly moved to Polish politics and the state of the country. 
“You know what?”, he took his eyes from a cool, transparent bottle and turned to me. “If someone asked me today to fight for this country, I would refuse.”)

Pop* over Science

If some science tells you things incompatible with what pop sings to you, chuck the science away.

(In other words: here is a simple test to check the gist of a 'scientific' conclusion: run it past pop – if the two are inconsistent, go for pop).

*or did I mean 'Pope'?

Stained-glass truth

One of the stained-glass windows in the chapel of a newly-built Breslau church is ajar and I catch a glimpse of the sleepy suburban neighbourhood. 

It strikes me that the scene in the window is truer than what I see outside.

One

What is truth when it comes to man? In what light to look at people when so many perspectives are available, justifiable and efficient in the production of verifiable explanations and predictions of their actions and thoughts?

I’ve come to this conclusion: there must be at least one good deed each person has committed*. Keep that deed in front of your eyes and look at that person through it.

*perhaps even the one in which the person exercised his or her free will; but more about my bet later on 

Illustration: www.gennaruskids.com (I guess it's a true story; and I'll always look at the sheep through this deed, no matter who ate whom later on).